In-Gent

Door de oorlog was er geen tijd om te rouwen

Door de oorlog was er geen tijd om te rouwen

Majd vluchtte uit Syrië.

Miljoenen Syriërs sloegen op de vlucht voor de oorlog en lieten alles achter wat ze bezaten. Voor velen was dat lang niet het enige verlies. Mannen, vrouwen en kinderen dragen ook het verlies van dierbaren let zich mee. Zoals Majd, die 10 maanden geleden in ons land terechtkwam. Alleen. 

Majd Mhimid Dbis verloor een jaar na het begin van de burgeroorlog zijn vader, die door een sluipschutter werd neergeschoten. Alsof dat niet genoeg was, kon de familie niet meer terug naar huis. In plaats van te kunnen rouwen, moesten ze onderduiken. Majd: “In normale omstandigheden schrijft ons geloof voor om naar de moskee te gaan, vervolgens wordt de overledene thuis opgebaard met veel bloemen zodat gedurende 3 dagen familie, vrienden en kennissen de overledene kunnen groeten. Wanneer de echtgenoot sterft, breekt voor de weduwe een periode van rouw aan die ze thuis in afzondering doorbrengt. Na 40 dagen mag ze het zwarte gewaad afleggen. Door de oorlog en onze situatie was dit allemaal niet mogelijk.”

 

Majd droomt ervan om een nieuw leven in Gent op te bouwen. Samen met zijn familie, met wie hij in december hoopt herenigd te worden. Nu volgt hij Nederlandse les aan de OKAN-school (Onthaalonderwijs voor anderstalige kinderen) en nadien wil hij graag studies Mode volgen.

Naar Syrië wil hij niet meer terug.
Majd: “Daar wachten enkel nare herinneringen en geen mogelijkheden. Ik vind het fijn in Gent waar iedereen naast elkaar woont en samen dingen doet. Hier wil ik leven met de fijne herinneringen aan Syrië en aan mijn vader. Deze armband heb ik van hem gekregen, en die zal ik altijd dragen.”

Bron: çava? november 2017.

mm

Arent Meirhaeghe Communicatiemedewerker IN-Gent

.